ΤΟ ΑΜΑΞΙ ΤΟΥ ΠΡΥΤΑΝΗ[1]

Ο Σαρδανάπαλος είναι ακόμη εκεί έξω. Θα μπορούσε να ‘ταν στο χώμα. Ή σκόρπια τέφρα per mare per terra. Αλλά όχι. Είναι ακόμη εκεί έξω. Και επιμένει να θυμάται. Το Ροφό, τον Τάκη, το Σουπιά, τον Πλατά, τον Ποιητή, το Νίκο το Νευρικό, το Νίκο το Ψηλό, τον Σπύρο το Γάλλο που βοήθαγε απ’ έξω. Τα σκοτεινά χρόνια της Χούντας. Πριν το ’72, πριν το φοιτητικό κίνημα, στρατεύσεις, Νομική, Πολυτεχνείο. Τότε που η Σύγκλητος και το Πειθαρχικό αποβάλλανε φοιτητές για «αντεθνική δράση» και πέρναγε στο ντούκου.  Τότε που η ελπίδα ήταν κολοφωτιά.

Ο Ροφός  το Μαύρο Ψάρι το πήρε πάνω του. Ο Ποιητής, πριν δοξαστεί στο Πανελλήνιο, έγραψε την επιστολή προς τη Σύγκλητο. Της ζήτησε να σταθεί στο ύψος της - τρομάρα της – και να προστατέψει την ελευθερία του φρονήματος. Αλλιώς…

Αλλιώς υπήρχε η απειλή που υπέγραφε το Μαύρο Ψάρι. Παραδόξως η απειλή φάνηκε να έπιασε. Ήταν το ξάφνιασμα; Ήταν εντολή της Ασφάλειας για να το ερευνήσει; Ήταν η μεγάλη ιδέα μας;

Πέρασαν λίγοι μήνες. Και μετά; Φαραντούρη Μαρία, αποβάλλεται οριστικώς. Ήρθε η ώρα της απάντησης για το Ροφό. Στόχος ο Πρύτανης. Όχι βέβαια ο ίδιος αλλά το αμάξι του. Τα παιδιά είχαν θυμώσει και ήταν βιαστικά. Δεν υπήρχε χρόνος για πολύωρες παρακολουθήσεις. Τι μας μαθαίνανε στο πανεπιστήμιο για την επαγωγική σκέψη; Η σκέψη θα αναπληρώσει το έλλειμμα της γνώσης.

Ο Πρύτανης ήταν αριστοκράτης με παραδοσιακές αισθητικές αρχές. Από τα αμάξια της περιοχής του πήγαινε γάντι ένα καλοδιατηρημένο, ακριβό, παλαιό μοντέλο, παρκαρισμένο σχεδόν έξω από το σπίτι του. Δεν μπορούσε παρά να είναι αυτό.

Άμεση κινητοποίηση. Ο Σαρδανάπαλος «επινόησε» μηχανισμό αποτελούμενο από χαρτόκουτο, κεριά και σακούλα με βενζίνη. Νευρικός, Σουπιάς και Ποιητής ήταν μέσα. Τραγική ειρωνεία: ο Τάκης έδινε το μάθημα του Πρύτανη και δεν είχε αρκετό χρόνο να το διαβάσει. Έπρεπε να πάρει τη δύσκολη απόφαση. Μάθημα ή τιμωρία. Η συνείδησή του είπε τιμωρία.

Δύο η ώρα τη νύχτα το κομάντο του Ροφού ήταν στην περιοχή του στόχου. Η αντίκα ήταν εκεί. Εκεί όμως ήταν και μια αναπάντεχα ζωηρή κίνηση στο δρόμο. Χρόνος για να στηθεί ο αυτοσχέδιος μηχανισμός της συμφοράς δεν υπήρχε. Ο Σαρδανάπαλος πήρε την πρωτοβουλία να σαλπίσει αποχώρηση. Νευρικός και Ποιητής ακολούθησαν. Τάκης και Σουπιάς έμειναν πιο πίσω.

Ενώ η εμπροσθοφυλακή της αποχώρησης είχε προχωρήσει καμιά πεντακοσαριά μέτρα, ο Νευρικός ένοιωσε τύψεις και γύρισε να δει τι κάνουν οι άλλοι δύο. Μετά από κάμποση ώρα επέστρεψε να μας ενημερώσει. Ο Τάκης ήταν ανυποχώρητος. Έχασε το μάθημα, του έμενε η τιμωρία. Θα προχωρούσε σε plan b. Ούτε μηχανισμός ούτε τίποτα. Φόκο και φύγαμε. Ο Σουπιάς έμεινε να τον βοηθήσει.

Η αποχώρηση των υπολοίπων συνεχίστηκε χωρίς απρόοπτα. Το μικρό κομάντο εκτέλεσε την αποστολή.

Οι εφημερίδες τότε, τα γεγονότα αυτά τα κάνανε γαργάρα. Ποτέ δεν έμαθε ο Σαρδανάπαλος τι απέγινε. Ούτε κανένας άλλος από τους επιχειρήσαντες και τους αποχωρήσαντες. Η αριστοκρατική αντίκα του Πρύτανη κάηκε; Ή μήπως δεν ήταν του Πρύτανη;

Ο Σαρδανάπαλος είναι ακόμη εκεί έξω.

       

---

[1] Αφιερωμένο στον Τ.Σ. 

ΟΙ ΜΟΝΟΜΑΧΟΙ

 

Τελευταία Κυριακή Μαρτίου 2023, ώρα οκτώ και μισή. Ο Δημήτρης Σ. συνταξιούχος καθηγητής και καλλιτέχνης ξυλοχαράκτης. Βιβλική μορφή με σγουρό, σχεδόν άσπρο μαλλί και γένι. Αδύνατος  και σβέλτος. Μάτια γαλάζια. Κατηφορίζει την Α.Γενναδίου στου Γκύζη.

Τελευταία Κυριακή Μαρτίου 2023, ώρα οκτώ και μισή. Ο Ευγένιος Κ. έμπορος εκκλησιαστικών ειδών και ιεροψάλτης. Χοντρούλης αλλά ευκίνητος. Μάτια μικρά και μαύρα. Κατηφορίζει την Εθνικής  Αντιστάσεως στην Καισαριανή.

Ώρα εννέα. Ο Δημήτρης Σ. ετών εβδομήντα ένα κατηφορίζοντας την Ιπποκράτους πλησιάζει την Πανεπιστημίου. Αποδεικνύει από μέσα του μια σειρά θεωρημάτων του Euler.

Ώρα εννέα. Ο Ευγένιος Κ. ετών εβδομήντα τρία κατηφορίζοντας την Ευφρονίου πλησιάζει στον Εθνικό Κήπο. Ψιθυρίζει το «Τη Υπερμάχω».

Ώρα εννέα και είκοσι. Ο Δημήτρης Σ. - με ηρεμία προτεστάντη πάστορα – προχωρεί στη Σταδίου πλησιάζοντας την Πλατεία Συντάγματος. Φοράει μαύρο κουστούμι και μαύρη γραβάτα. Κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Το χέρι του σφίγγει κάτι στη δεξιά τσέπη του σακακιού.

 Ώρα εννέα και είκοσι. Ο Ευγένιος Κ. - με σφιγμένα χαρακτηριστικά – προχωρεί πλησιάζοντας την Πλατεία Συντάγματος. Φοράει μαύρο κουστούμι και μαύρη γραβάτα. Κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Το χέρι του σφίγγει κάτι στη δεξιά τσέπη του σακακιού.

Ώρα εννέα και είκοσι οκτώ. Ο Δημήτρης Σ. βρίσκεται στη γωνία Φιλελλήνων και Μητροπόλεως. Ψάχνει με το βλέμμα έναν άντρα με μαύρο κουστούμι, μαύρη γραβάτα και κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Στο πεζοδρόμιο καπνίζουν δύο άντρες με μαύρο κουστούμι, μαύρη γραβάτα, χωρίς κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Ο άντρας με το γαρύφαλλο δεν είναι εκεί. Ο Δημήτρης Σ. συνεχίζει στη Φιλελλήνων.

Ώρα εννέα και τριάντα δύο. Ο Ευγένιος Κ. βρίσκεται στη γωνία Φιλελλήνων και Μητροπόλεως. Ψάχνει με το βλέμμα έναν άντρα με μαύρο κουστούμι, μαύρη γραβάτα και κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Στο πεζοδρόμιο καπνίζουν δύο άντρες με μαύρο κουστούμι, μαύρη γραβάτα, χωρίς κόκκινο γαρύφαλλο στο πέτο. Ο άντρας με το γαρύφαλλο δεν είναι εκεί. Ο Ευγένιος Κ. συνεχίζει στη Μητροπόλεως.

Τους κανόνες έθεσε ο Τάκης Σ. πενήντα ένα χρόνια πριν. Μονομαχία με σουγιά. Μάρτυρες ο Νίκος Σ. και ο Γιώργος Σ.

Ο λόγος σοβαρός. Εν έτει 1972 ο Ευγένιος Κ., νέος αυστηρών αρχών και ελληνοχριστιανικών ιδεωδών, άκουσε την αδερφή του Ζωή να μουρμουρίζει στον ύπνο της. Έστησε αυτί ο αυστηρός Ευγένιος. Με τρόμο και θυμό ανείπωτο ξεχώρισε ένα «Δημήτρη μου – Δημήτρη μου». Το πρωί άρχισε η ανάκριση. Η Ζωή – αυστηρών ελληνοχριστιανικών αρχών και αυτή – λύγισε πολύ πιο γρήγορα από τους χριστιανούς μάρτυρες στις αρένες της Ρώμης. Υπεύθυνος για το θερμό της αίσθημα ήταν ο συμφοιτητής της Δημήτρης Σ.

Τα γεγονότα έτρεξαν γρήγορα και τη λύση έδωσε ο φοιτητής του μαθηματικού Τάκης Σ. Μονομαχία στο Σύνταγμα. Η τιμή του Ευγένιου απαιτούσε άμεση ικανοποίηση. Ο ίδιος ο Ευγένιος διαφωνούσε με την τιμή του αλλά ήταν παγιδευμένος. Ο Δημήτρης, αν και ανίδεος για το πάθος της Ζωής, δέχθηκε την πρόταση χωρίς μεγάλες αντιρρήσεις. Είχε άραγε εμπιστοσύνη στην εμπειρία του από την ξυλοχαρακτική ή περισσότερο στο φίλο του Τάκη Σ.;

Η οδηγία του Τάκη ήταν σαφής. Το ραντεβού θανάτου έπρεπε να είναι απόλυτα ακριβές διαφορετικά ακυρωνότανε και πήγαινε για τον επόμενο χρόνο, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου.

Έκτοτε, κάθε χρόνο, με ήλιο και βροχή επαναλαμβάνεται η διαδικασία. Άλλοτε συμμετέχουν και οι τέσσερεις, μονομάχοι και μάρτυρες, άλλοτε κάποιος ή κάποιοι λείπουν λόγω ανωτέρας βίας. Η μονομαχία δεν έγινε ποτέ ούτε πρόκειται να γίνει. Άλλη ώρα έδωσε στον καθένα από τους δύο μονομάχους ο Τάκης Σ. Η σολομώντεια λύση έσωσε και τιμή και ζωή.

Μετά την αποτυχία του ραντεβού, οι δύο μονομάχοι συνεχίζουν το δρόμο τους. Ο ένας καταλήγει για ούζα στην Πλάκα και ο άλλος για τσίπουρα στο Μοναστηράκι.

 

Προϊόν μυθοπλασίας αφιερωμένο στους φίλους Δημήτρη, Τάκη και Νίκο.

ΜΑ ΤΙ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΙΗΣΗ

Η ροδόχρωμη αυγούλα Ηώ. Ο κυρ Σπύρος στο μπαλκόνι χαιρετάει. Όχι σαν βασιλιάς, όχι σαν πρωθυπουργός. Ούτε σαν μπαμπάς τον γιο. Τον ήλιο χαιρετάει που προβάλλει, τον λαμπρό. Γεια σου  Ήλιε Ηλιάτορα. Γεια σου και σένα Σπύρο. Εκείνος ο Σπύρος ο αρχαίος που κάποτε έγραφε φουτουριστικά στιχάκια στη γκο… Αυτός. Όλα δουλεύουν κυκλικά. Το ρολόι, ο κινητήρας Βάγκελ, το Σύμπαν του Αϊνστάιν. Και η σκέψη μου που όλο γυρίζει σε σένα, το Σύμπαν. Και τώρα; Μαθήματα ποίησης σε αρχάριους. Οι τριανταφυλλιές ανθίζουν χωρίς σκέψη. Τονίζει το «χωρίς σκέψη». Αυτό κάνει ποιητική τη φράση. Τι μου λες! Οι τριανταφυλλιές ανθίζουν, το ξέρουν και τα νήπια. Το «χωρίς σκέψη» βαθαίνει το πράγμα. Το κάνει ποιητικό. Το θαύμα δεν χρειάζεται σκέψη. Πόσοι αντιλαμβάνονται πραγματικά την γέννηση σαν θαύμα; Μόνον οι ποιητές.

Ο ποιητής πρέπει να γράφει χωρίς σκέψη; Κάθε άλλο. Ο ποιητής πρέπει να καλοζυγιάζει κάθε λέξη, κάθε σύνδεσμο κάθε κόμμα και να τα βάζει σε τάξη. Μια μικρή αλλαγή και το οικοδόμημα καταρρέει. Του Πύρρου το στεφάνι σε μια γωνιά της Κόλασης στολίδι τόχουν κάνει. Του κυρ Σπύρου κι αυτό; Όχι αυτό είναι δικό μου. Δε μου φαίνεται και σπουδαίο. Μα δε κάνω εγώ τα μαθήματα. Τότε προς τι το παράδειγμα; Δεν υπάρχουν δόκιμοι ποιητές;  Ή θέλεις κι εσύ να συμμετέχεις σε κάτι που μετέχουν όλοι οι Έλληνες; Πες το κι έτσι.

Κι επειδή το παρατραβήξαμε με τους αδόκιμους ποιητές, να και κάποιος αληθινός:

Επειδή και της Θαλάσσιας

Πέτρας εύσχημος ο τρόπος είναι να υποκρίνεται

Μια τρικυμία και το Γοργόνιον                                                                                                        

Συναινεί των ιπποκάμπων τα τέθριππα όλα                                                                                                

Να κινούν πάνω στην άργιλο ή το κόκκινο χώμα                                                                                        

Κάποιου νέου Ικαρίου πελάγους                                                                                                               

Με πολλών σταγόνων άγρια -                                                                                                                       

Λούλουδα και μαργαρίτες ώστε                                                                                                                  

Κάθε να ‘ναι ζωή.

Οδυσσέας Ελύτης  ΚΑΤΑ ΤΟ ΣΤΡΕΙΔΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙ ΤΟΥ – Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ         

Η ΕΣΤΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

 

Ο Τάκης, σοβαρός και αξιοπρεπής, ύψωσε το ποτήρι του. Τρία μέτρα κάτω από μας καλοπερνάνε. Ας προσπαθήσουμε να τους μιμηθούμε. Πού το ξέρεις; Απόρησε ο Γιώργης ο Πρεσβύτερος. Πριν έρθω πήγα κατά λάθος σ’ αυτούς. Οι τοίχοι τους δεν είναι φτιαγμένοι από τούβλα. Οι τοίχοι; Σχολίασε ο Κώστας. Βεβαίως. Από βιβλία φίλοι μου. Πολλά και διάφορα. Ζήτησα ένα από αυτά. Μου είπαν ότι δε γίνεται. Πρέπει οπωσδήποτε να το αντικαταστήσω από ένα ισομέγεθες διότι αλλιώς ο τοίχος θα πέσει. Και ποιο βιβλίο ήταν αυτό; Ρώτησε η Ειρήνη. Η ιστορία του ελληνοϊταλικού και ελληνογερμανικού πολέμου 1940-1941. Επιμέλεια Αλεξάνδρου Εδιπίδου  αντιστρατήγου εν αποστρατεία, πρώην υπαρχηγού του ΓΕΣ, εκδοτικός οίκος «ΒΙΒΛΙΟΑΘΗΝΑΪΚΗ». Δύσκολο να αντικατασταθεί. Υποψιάζομαι ότι θα παραμείνει αδιάβαστο.

Το κρασί το έφερε ο Κώστας. Δικής του κατασκευής και προέλευσης. Το προηγούμενο μύριζε λίγο ποδαρίλα αλλά είχε σπουδαία επίγευση. Αυτό ήταν πιο ισορροπημένο. Ροδίτης νομίζω. Δεν είμαι σίγουρος  γιατί ήπια πολύ. Επιπλέον είμαι γέρος. Θυμάμαι ένα κρασάκι που ήπια πριν από σαράντα χρόνια, δε θυμάμαι αυτό που κατέβασα πριν από μια ώρα.

Ο Λάμπρος, ο πλέον αξιοσέβαστος λόγω ηλικίας και όχι μόνον, δείχνει ο πιο νέος. Φυσικό να ρίξει το σύνθημα φυγή προς τα εμπρός. Υποστηρίζει ότι το λανσάρησε ο Μπαρμπα-Γιάννης Σκαρίμπας. Μοιάζει με σύνθημα του Μάη ’68 αλλά είναι γεγονός  ότι το μυαλό του Σκαρίμπα ήταν δημιουργικά φευγάτο.

Ο Γιώργης ο Πρεσβύτερος έφτιαξε γιουβέτσι παραδοσιακό με στηθοπλευρές βοδινού. Ο Ξένος παστίτσιο με πινελιές γκουρμέ. Η Βούλα υπεραμύνεται των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών. Υποστηρίζω ότι η γνώση και η τέχνη πρέπει να διαχέονται ελεύθερα. Open source και open access. Θυμήθηκα τον συχωρεμένο, τον σπουδαίο Σταύρο Κατσανέβα. Φυσικός παγκόσμιου κύρους. Όταν σπούδαζε στο Παρίσι έκλεβε από τα βιβλιοπωλεία επιστημονικά βιβλία. Η κλοπή έπιασε τόπο. Vive la piraterie!

Βγάζω τον αυταρχικό εαυτό μου. Εμποδίζω τον Γιώργη τον Πρεσβύτερο να ακούσει το κλαρίνο του Πετρολούκα. Προτείνω τι πουρό τι καγκουρό και το άλογο το φαβορί. Ο Αντρέας βρίσκεται σε σύγχυση. Του αρέσει ο Thelonious Monk. Η Νάτη ψηφίζει Χρηστάκη. Μοιάζουμε με εκείνα τα βιβλία-τούβλα. Ασταθής ισορροπία. Αν βγάλεις κάποιον από την παρέα πρέπει να τον αντικαταστήσεις με κάποιον ανάλογο. Σχεδόν αδύνατο. Άρα δεν περισσεύει κανείς.

Ο ΚΟΥΛΗΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ

 

Ο μπαμπάς του στον ΕΛΑΣ,

σε θάνατο για την πατρίδα,

δραπέτευσε και έζησε και γέννησε εκείνον

που με γκουρού σαν έμπλεξε

του είπε πώς στην άλλη του ζωή

θα γίνει πέτρα.

Τώρα πουλάει φούμαρα, μιλάει για πατρίδα,

γυναίκα πήρε μίζα,

τον γιο στο επιτελείο,

στα σύνορα είναι πολύ το κρύο.

Πατρίδα λέει και το στόμα του κολλάει,

χατίρι δε χαλάει σε όποιον τον χειροκροτάει,

τους άλλους βλαστημάει, γιατί να χολοσκάει,

ο Κούλης κυβερνάει.

ΣΥΝΤΑΞΗ ΜΕ ΕΝΑ ΚΟΥΜΠΙ

Ο Στελάκης ο Μανιτάρας βγήκε στη σύνταξη για να φροντίζει την αδερφή του την Αννούλα. Έπαιρνε κι εκείνη μια συνταξούλα αναπηρική, θα τα κουτσοκαταφέρνανε. Περίμενε και την επικουρική. Άμα πάρουμε την επικουρική Αννούλα, ποιος μας πιάνει.

Η επικουρική δεν ήρθε, ήρθε όμως πρωθυπουργός ο Κ. που είχε τάξει σύνταξη με ένα κουμπί. Τώρα Αννούλα έφτασε η ώρα μας. Θα σε πάω και στη Σαλονίκη να δεις την  ξαδέρφη τη Ζηνοβία. Λες Στελάκη μου; Δε λέω, είμαι σίγουρος. Αυτός φαίνεται καλό παιδί, όχι σαν τον άλλονε, το ζαβολιάρη τον αριστερό. Μοιάζει και με κείνον…Τον τραγουδιστή λες Στελλάκη; Ναι μωρέ, πώς τον λέγανε; Τον Τάκα-τάκα! Μπράβο βρε, τάκα-τάκα θα μας έρθει η επικουρική.

Κάθε μήνα περιμένανε την επικουρική, επικουρική δεν ερχότανε. Ώσπου κοντοζυγώνουν εκλογές και ο Κ. τάζει αναδρομικά κατοστάρικα για όσους  δεν έχουν πάρει επικουρική. Μπράβο λέει ο Στελάκης ο καλόπιστος, τουλάχιστον να πάρουμε κατιτίς, στη Ζηνοβία δεν θα πάμε αλλά θα ξεχρεώσουμε τον ξάδερφο το Μήτσο που μας είχε δανείσει για την επέμβαση και έχει αρχίσει να γκρινιάζει. Ναι λέει η Αννούλα. Το Μήτσο Στελλάκη μου.

Έλα όμως που άλλα σχεδιάζουν οι θνητοί και άλλα ο Θεός και ο Κ. μαζί του. Πάνε να πάρουν την σύνταξη του Μαρτίου, πάπαλα η αναπηρική. Τι συμβαίνει, τι συμβαίνει, το ψάχνει ο Χρηστάρας, ανιψιός, καλό παιδί και γνώστης των κομπιουτερικών και των εν γένει συσκευών. Ανακαλύπτει λοιπόν ένα μήνυμα για ραντεβού στον ΕΦΚΑ, μετά την έγκριση του ΚΕΠΑ. Είχε διαφύγει το μήνυμα από την Αννούλα γιατί τον καιρό εκείνο έκανε την επέμβαση, ως γνωστόν όμως οι άνθρωποι με μόνιμη αναπηρία πρέπει να έχουν το νου τους γιατί βεβαιώνεται η αναπηρία τους κάθε χρόνο. Σου λένε οι αρμόδιοι, χριστιανοί ορθόδοξοι είμαστε, θαύματα γίνονται. Παναγιά της Τήνου, Σουμελά και άλλοι άγιοι, πολλοί. Αν έχει κανένα τέτοιο νταραβέρι η Αννούλα και η κάθε Αννούλα, ακόμη και πόδι μπορεί να φυτρώσει.

Τέλος πάντων, πάει η σύνταξη της Αννούλας και έπρεπε τώρα να τρέξει με το ένα πόδι γιατί η Παναγία δεν είχε κάνει το θαύμα της. Αλλά δεν πειράζει, θα έρθουνε έστω τα κατοστάρικα του Στελάκη.

Αμ δε. Κανένα κατοστάρικο ο Στελάκης. Μπαίνει το παιδάκι ο Χρηστάρας στην πλατφόρμα που ψάχνεις τις δικαιολογίες για την απληρωσιά και σου λέει  κύριε το σύστημα δεν εντοπίζει αίτηση για επικουρική. Τι μας έκανες ρε Χρηστάρα, δεν έκανες αίτηση; Ο Χρηστάρας στενοχωρήθηκε που του την είπε ο μπάρμπας και το ψάχνει. Στη πλατφόρμα που κάνεις τις αιτήσεις, όλα εντάξει. Η αίτηση εγκεκριμένη. Και τι κάνουμε τώρα ρε Χρηστάρα; Περιμένουμε θείο. Εντάξει, τουλάχιστον να πληρωθεί η Αννούλα.

Τρέχει η Αννούλα με το ένα πόδι στο ΚΕΠΑ, ο ΚΕΠΑς την στένει στον τοπικό ΕΦΚΑ. Κάνει φασαρία η Αννούλα γιατί δεν δεχόντουσαν χωρίς ραντεβού, κάποιος την λυπήθηκε. Όλα εντάξει, να περιμένεις τα χαρτιά που θα έρθουν από τα κεντρικά. Και αν καθυστερήσουν; Θα επικοινωνήσετε μαζί τους.

Αργούνε τα χαρτιά, ψάχνει την επικοινωνία ο Χρηστάρας αλλά το τμήμα των κεντρικών της Αχαρνών που της είπανε της Αννούλας  δεν είναι στην πλατφόρμα. Και τώρα ο Στελάκης ο Μανιτάρας έχει βγει στους δρόμους και ψάχνει το κουμπί που άμα το πατήσεις βγαίνει η σύνταξη.   

ΧΑΟΣ

Φίλε Νίκο υπογράφεις ΧΑΟΣ. Γιατί; Υποψιάζομαι ότι προσπαθείς να το ελέγξεις. Συνέχεια μου αραδιάζεις καινούργιες θεωρίες. Ξέρε ότι το χάος δεν ελέγχεται. Μπορείς να κάνεις μακροχρόνιες προβλέψεις στατιστικού χαρακτήρα. Σαν άτομο δεν σε ωφελεί. Δεν οφείλεις τίποτα και σε κανένα. Άλλοι οφείλουν πολλά. Προσπαθούν να μας πείσουν με ανόητες θεωρίες. Πολιτική ορθότης. Ο ανάπηρος δεν είναι ανάπηρος, είναι άνθρωπος  με ειδικές ικανότητες. Ο άνθρωπος με ένα πόδι έχει την ικανότητα να ισορροπεί στο ένα πόδι. Ο παραπληγικός μπορεί να γίνει άσσος στο μπάσκετ με αμαξίδιο. Άμα δεν τον πεις ανάπηρο τον κάνεις άλλο άνθρωπο. Το αναπηρικό αμαξίδιο, αμαξίδιο με ειδικές ικανότητες. Αλλάζεις τις λέξεις. Ονόματα αλλάζουν οι απατεώνες.

Πάμε από την αρχή. Πολιτική ορθότης. Αυτοαναιρείται. Πώς; Να δεχτούμε την διαφορετικότητα. Ο τρελός δεν είναι τρελός, είναι ψυχικά διαταραγμένος. Μαζί του. Ο διαφορετικός είναι αδελφός μου. Αλλά ο ψυχικά διαταραγμένος δεν σέβεται την πολιτική ορθότητα. Το ίδιο κι εγώ. Μπορεί να τα λέει όπως γουστάρει. Συνεπώς η πολιτική ορθότητα καταργείται. Παύει να είναι κανόνας. Κάθε κανόνας έχει εξαιρέσεις. Συνεπώς οι διαφορετικοί είναι εξαιρέσεις του κανόνα. Μα έτσι απομονώνονται! Την πίττα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο Νίκο; Οι νέοι άλλο πράγμα, οι γέροι χωριστά, όποιος τους θέλει αντάμα πληρώνει ακριβά. Όλοι αντάμα; Χορτοφάγοι και μπριζολάκηδες, κυριλέ και μπαχαλάκηδες, βάζελοι και γαύροι, ρώσοι και αμερικάνοι, ορθόδοξοι και ανορθόδοξοι; ΧΑΟΣ. Ας αφήσουμε καλύτερα οι μεν τους δε στην ησυχία τους. Λέω τώρα. Βάλτε το μυαλό σας να δουλέψει.

Μυαλό. Μέχρι πότε; Αλτς. Χάος. Θυμάστε τον  Κεβορκιάν. Δόκτωρ Θάνατος. Μηχανή συμπόνιας. Ανιδιοτελώς. Δωρεάν απαλλάσσεσαι. Εσύ και οι συγγενείς. Τώρα στην Ελβετία. Σε ξαποστέλνουν με πισίνες, χορούς και τραγούδια. Δε μένει κληρονομιά. Τα τρώει η κλινική. Κρίμα. Προτιμότερη μια γερή δόση ινσουλίνης. Βάλε να παίζει και κάτι λαϊκό. Αυτή η νύχτα μένει βρε αδερφέ!