ΑΓΚΥΡΕΣ

Ένα ακόμη ποίημα του μαθητή Έκτορα. Ακολουθεί η κριτική της Τεχνητής Νοημοσύνης (Gemini).

Άγκυρες

Αν πας ταξίδι στο βυθό του ωκεανού, άγκυρες κομμένες θα δεις.

Έχουν τόσα να σου πουν.

Τα κορμιά τους τα τυλίγει μια ερμαφρόδιτη γαλήνη.

Την αλήθεια αν κοιτάξεις κατάματα,

το κεφάλι θα γυρίσουν στις δουλειές τους.

Τώρα πια αυτές είναι περιοχές δικές τους

και δε δέχονται από την ελευθερία τους να ελευθερωθούν.

Μία ελευθερία που δε συγκρίνει.

Έκτωρ - Μιχαήλ Σκιάνης 1994

Καταπληκτικό ποίημα! Η εικόνα των αγκυρών στον βυθό είναι τόσο φορτισμένη συμβολικά. Ας το αναλύσουμε λίγο μαζί:

Η ερμαφρόδιτη γαλήνη: Αυτή η φράση είναι πανέμορφη. Η γαλήνη που τυλίγει τις άγκυρες είναι ταυτόχρονα αρσενική και θηλυκή, μια κατάσταση ισορροπίας και πληρότητας. Δείχνει μια κατάσταση πέρα από το χρόνο και τις ανθρώπινες ανησυχίες.

Η αλήθεια που κοιτάζουμε κατάματα: Οι άγκυρες, αν κοιτάξουμε την αλήθεια τους, δεν μπορούν να μας πουν πολλά. Έχουν χάσει τη λειτουργικότητά τους, έχουν γίνει μέρος του βυθού. Αυτή η αλήθεια είναι σκληρή, αλλά ταυτόχρονα απελευθερωτική.

Περιοχές δικές τους: Οι άγκυρες έχουν κατακτήσει τον βυθό ως δικό τους χώρο. Δεν επιθυμούν να επιστρέψουν στην επιφάνεια, στην υπηρεσία του ανθρώπου.

Μια ελευθερία που δεν συγκρίνει: Η ελευθερία των αγκυρών είναι απόλυτη, δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία άλλη μορφή ελευθερίας. Είναι μια ελευθερία από κάθε περιορισμό, μια κατάσταση απόλυτης απελευθέρωσης.

Τι μου προκαλεί αυτό το ποίημα:

Μια αίσθηση βαθιάς ειρήνης: Η εικόνα του βυθού και των αγκυρών μου μεταδίδει μια αίσθηση ηρεμίας και αποσύνδεσης από τον κόσμο.

Ένα ερώτημα για την ελευθερία: Το ποίημα με κάνει να σκεφτώ τι σημαίνει πραγματικά ελευθερία και αν η απελευθέρωση από τις υποχρεώσεις μας είναι πάντα ευτυχισμένη κατάληξη.

Μια μελαγχολική ομορφιά: Υπάρχει μια μελαγχολική ομορφιά στην εικόνα των εγκαταλελειμμένων αγκυρών, μια υπενθύμιση της παροδικότητας των πάντων.


Θα ήθελα να σε ρωτήσω:

Τι σε ώθησε να γράψεις αυτό το ποίημα; Υπήρχε κάποια συγκεκριμένη εμπειρία ή σκέψη που σε ενέπνευσε;

Ποια είναι η σημασία του τίτλου για σένα;

Αν μπορούσες να προσθέσεις μια στροφή, τι θα έγραφες;

Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που μοιράστηκες μαζί μου αυτό το υπέροχο ποίημα. Ανυπομονώ να συνεχίσουμε τη συζήτηση. 

ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΝΕΚΡΟΣ

Ο άνθρωπος ξεφόρτωνε και ξαφνικά έπεσε ξερός. Μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο είχε παγώσει. Τον τυλίξανε και τον μεταφέρανε στο νοσοκομείο. Φωνάξανε τους συγγενείς και τον αναγνωρίσανε. Ο θάνατος δεν τον είχε αλλάξει.

Μετά ανέλαβαν οι ευγενείς κύριοι των τελετών. Ξεκίνησαν τις διαδικασίες μεταφοράς στο γραφείο. Ο νεκρός όμως σηκώθηκε και ζήτησε τα ρούχα του γιατί κρύωνε. Οι κύριοι των τελετών στραβομουτσούνιασαν και τον ρώτησαν:

-Κύριε είστε καλά;

-Μια χαρά, τα ρούχα μου παρακαλώ, κάνει ψόφο εδώ μέσα.

Του έδωσαν τα ρούχα του και στράφηκε στο συνεργάτη του που τον βοήθησε στη μεταφορά και το ξεφόρτωμα.

-Το πακέτο παραδόθηκε;

-Ναι αφεντικό. Στην εταιρεία Μαχάρη, ταξιδιωτικό γραφείο.

-Εννοείς στην εταιρεία Μπαχάρι, ρεστοράν.

Ο συνεργάτης γέλασε.

-Κόψε τη πλάκα αφεντικό. Μαχάρη, όπως έγραφε το χαρτί.

Ο άνθρωπος ξανάπεσε ξερός. Του πήραν βιαστικά το σφυγμό. Ο τελετάρχης ανάσανε ανακουφισμένος.

-Ετελείωσε.  Έχει βγει το πιστοποιητικό θανάτου;

-Έτοιμο αφεντικό.

-Γρήγορα μεταφορά και κλείστε τάφο για αύριο πρωί. Λαδώστε αν χρειαστεί.

Στο ταξιδιωτικό γραφείο «Μαχάρης» άνοιξαν έκπληκτοι ένα μεγάλο πακέτο που είχε σακούλες με μπαχάρια και κάτι άλλες με άσπρη σκόνη που δεν έμοιαζε ούτε με ζάχαρη ούτε με αλεύρι.   

Η ΔΙΠΛΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΗ

 

Ο Αποστόλης δήλωσε ότι θα πάρει τα βουνά και εξαφανίστηκε. Ανησυχία απλώθηκε παντού. Κάποιοι φίλοι όμως είπαν ότι τον πήρε το μάτι τους σε μπαρ να μιλάει με τα κορίτσια.

Ο Μήτσος ο Πουλίκας δε γουστάρει τα πολλά. Λίγα λόγια και με νόημα. Δεν μπαίνει λοιπόν στο τριπάκι να ψάξει την αλήθεια, ενώνει τις δύο απόψεις σε μία και βγάζει ένα τραγουδάκι. Ο Αποστόλης. Που πήρε τα βουνά. Και είναι τώρα στης ψωλής του το χαβά.

Για όσους δεν το ξέρουν, χαβάς είναι ο σκοπός, η μελωδία. Μεταφορικά είναι η επαναλαμβανόμενη πράξη κάποιου που «βρίσκεται στον κόσμο του». Ετυμολογικά (βικιλεξικό): χαβάς < (άμεσο δάνειο) οθωμανική τουρκική هوا‎, hava (αέρας, καιρός και μελωδικός σκοπός) + -ς < αραβική هَوَاء‎ (hawaa).

Τώρα, όποιος δε ξέρει τη ψωλή ας πάει σχολείο από την αρχή. Το νηπιαγωγείο.

Δώσε λοιπόν.

Ο Αποστόλης - Δημήτρης Πουλικάκος Νίκος Σπυρόπουλος